Column: Welcome to JohnnyWood!

Ton Wolter

Er is hard gewerkt de laatste jaren, Weert én Nederweert hebben beiden hun hotel langs de A2 gekregen en deze zitten sinds de opening vol met toeristen en pretpark bezoekers. Jong en oud komen massaal een kijkje nemen in ‘JohnnyWood’ voorheen bekend als het ietwat rustige Weert.

Oud gemeenteraadslid Pierre Sijben heeft er na zijn pensionering een leuke baan aan
overgehouden. Verkleed als ‘Doc’ Emmett Brown uit de oude film “Back to the Future” haalt hij bij de hotels per treintje de bezoekers op en verteld vanaf dit vertrekpunt honderduit over het ontstaan van ‘JohnnyWood’. Vernoemd naar Johnny Hoes de man die in 2017 honderd jaar zou zijn geworden en een muzikaal wonder was in het schrijven van duizenden liedjes. In het themapark ‘JohnnyWood’ klinkt zijn muziek bij bomen en struiken uit nagemaakte paddenstoelen en tovert zo een glimlach op de gezichten van de bezoekers. Inmiddels is het treintje aangekomen bij de grote rotonde aan de Hushoverweg en hier wordt de eerste zgn. selfie-halte gemaakt.
Het oude kunstwerk wat hier jarenlang als blikvanger stond en waar niemand wist wat het voor moest stellen is vervangen door een levensgroot beeld van de koning van de smartlap. Uiteindelijk toch maar bekostigd door de familie Hoes zelf. De knipperende led verlichting rondom het beeld zegt; ‘Welcome to JohnnyWood’. Onder de klanken van ‘Daar bij die molen’ neemt Doc zijn gasten mee naar de molen. Ooit een deftig restaurant, nu is de oude toegangspoort vervangen door een automatiek van FEBO en ook hier weer lange rijen voor de deur. De bezoekers verdringen zich om een asperge- en slakkenkroket. De slakken zijn na al die jaren eindelijk vanuit Ospel in Weert gearriveerd. De molen draait en een spectaculair ritje, vastgebonden worden op één van de wieken, behoort tegenwoordig tot de mogelijkheden. Dan staat ‘JohnnyWood’ meteen op z’n kop.
Het treintje van Doc gaat verder, aan het bassin staat nog steeds de tent waarin datzelfde jaar 2017 de grootste artiesten van Nederlandse bodem hebben gestaan. De tent heeft een trieste aanblik het doek is gescheurd en fladdert in de wind. Doc verteld dat het spijtig genoeg toen niet het succes had waar men op gehoopt had in 2017 en dat de toenmalige presentator door de Weertenaren voor altijd verbannen is naar het verre Overijssel.
Het verhaal gaat dat de orkestleider van deze avond teleurgesteld zijn dure viool in de Zuid
Willemsvaart heeft laten vallen en dat deze tot op heden nog niet is teruggevonden. Aan de oude passantenhaven kan men nu een complete duikuitrusting huren bij de man die vroeger de brug open en dicht deed. Hier kan men een poging wagen de viool weer boven water te brengen. Wie dat voor elkaar krijgt hoeft nooit meer in de rij te staan in geen enkele attractie in ‘JohnnyWood’.

In de tent is een Ghost-ride gemaakt en de karretjes in de vorm van een oude platenspeler rijden langs wassenbeelden van Anneke Grönloh, Eddy Wally, Rob de Nijs e.v.a.
Er staan enkele lachspiegels zodat er toch ook nog wat gelachen kan worden. En natuurlijk ook hier worden de singeltjes gedraaid door Franky Boy die op zijn oude dag de tent nog steeds op z’n kop weet te krijgen. De handjes gaan in de lucht. Hij praat alle Telstar plaatjes met gemak aan elkaar en natuurlijk komen zijn eigen hits ook regelmatig voorbij.
De Ghost-ride tour door de tent eindigt als het karretje met een plons in het kanaal aan de Wertha boulevard belandt. Nu komt Doc in zijn element en begint nog meer te vertellen over het verleden van de oude stad Weert. De gasten stappen uit op het vroegere rode gedeelte aan de Boulevard, inmiddels zijn deze kleuren veranderd in geel met roze, wijzend naar een LP van Doe Maar. Hier kan men zich tegoed doen bij de recent geopende New York Pizza, is er een restaurant voor de snelle trek en zijn er vele zoetigheden te krijgen. Zoals de vroeger zeer gewilde Weerter vlaaitjes, al zitten die nu op een een stokje, en zijn de vlaaitjes ondergedompeld in een dikke laag melkchocolade. In de grote speelhal kan men een gokje wagen en is de duck-race een zeer populair gokspelletje geworden zelfs voor de allerkleinsten. Leuk hoe al die badeendjes richting stadsbrug proberen te zwemmen. Na een korte halte op de Boulevard gaat de trein verder richting Mouttoren waar vanaf de volledig gerestaureerde kraan (zo besloot namelijk de gemeenteraad in 2018), en die vroeger aan de meelfabriek toebehoorde, een Bungee-jump kan worden gemaakt. 
Jongeren vanaf 18 jaar kunnen hier misschien wel een natte kuif halen in de Zuid Willemsvaart. Het is druk in de rij. 

Maar dan, in de verte zie je hem al aankomen, het zonlicht weerkaatst op zijn stralend witte tanden, langs het kanaal gereden vanaf de Uilenweg,in een grote Amerikaanse cabriolet met voorop twee enorme hoorns zoals Bobbejaan Schoepen dat vroeger al had. Nu zit echter de nog altijd verrassend jong uitziende Adri-Jan Hoes met een Big white smile achter het stuur. Zijn gitaar staat naast hem op de bijrijders stoel. Hij nodigt al zingend mensen uit, uiteraard na betaling, plaatst te nemen in zijn Amerikaanse bolide. De andere moeten namelijk met het treintje van ‘Doc’ of lopend naar de tot museum omgebouwde Studio’s van Telstar. Daar gaat men een stap terug in de tijd, krijgt men de opnamestudio te zien waar zoveel grote sterren voor naar het toenmalige Weert afreisden. Waar de bezoekers in de kelders onder de studio opzoek kunnen naar de allereerste single’s van de Zangeres Zonder Naam die men daar nog in originele verpakking en dus hagelnieuw kan aantreffen. De allergrootste geluidsstudio is omgebouwd tot theater waar dagelijks om 12.00 – 14.00 -15.00 en 16.00 De lach en een traan shows zijn te bekijken.
Er zijn optredens van een Henk Wijngaard en Vader Abraham Look-a-Like, een Eddy Wally imitator en een dragqueen Zangeres Zonder Naam. Uiteraard zal Adri-Jan de show presenteren, zijn verhalen en anekdotes zullen menig toehoorder kunnen bekoren. Bij de uitgang kunt u nog tot aankoop overgaan van enkele leuke boekjes over het levensverhaal van Eddy Wally maar natuurlijk ook over de levensloop van Johnny Hoes zelf. Wat zou hij trots zijn geweest dat hij de stad waar hij niet eens vandaan kwam, heeft weten om te toveren tot ‘JohnnyWood’ en heeft bijgedragen aan een flinke injectie voor de plaatselijke middenstand.Het is druk in de binnenstad van JohnnyWood, de hotelgasten en toeristen bezoeken graag de binnenstad en geven daar hun geld uit. Er worden nog volop attractie’s gebouwd in nog enkele leegstaande ruimtes. Het grote ‘wauw’ moment is iedere avond om 22.00 uur wanneer de complete Sint-Martinuskerk in Led verlichting oplicht. Hooray for ‘JohnnyWood!

Ton Wolter

Vorig artikel4 augustus 1606: Belastingontduiking en meineed?
Volgend artikelTijgermug is op Leuken aangetroffen