Freek van Empel uit Roermond wint goud en zilver medaille op World Transplant Games

ROERMOND – Freek van Empel uit Roermond wist bij de wielertijdrit op de World Transplant Games in het Spaanse Malaga een zilveren medaille in de wacht te slepen. Samen met Erik Pul en Bart Rientjes behaalde hij tijdens de teamrit ook de gouden medaille.

Freek is altijd een gezonde jongen geweest, maar vanaf zijn zeventiende jaar veranderde zijn leven totaal. Hij bleek het Syndroom van Alport te hebben en moest gaan dialyseren. Eerst buikspoeling en daarna hemodialyse in het ziekenhuis.

“Vrienden van mij gingen op stap, maar ik kon niet mee”, begint Freek zijn verhaal. “Dat vond ik erg moeilijk. Na anderhalf jaar op de wachtlijst te hebben gestaan kwam er een donornier voor mij, maar helaas had ik op dat moment een te hoge bloeddruk waardoor de operatie niet door kon gaan. In 2004, zes en een half jaar later, kreeg ik een nieuwe oproep. Deze keer was ik wel goed genoeg om getransplanteerd te worden. Mijn leven is na de transplantatie honderdtachtig graden gedraaid. Ik kan weer werken, sporten, leuke dingen doen en heb na de tranpslantatie twee prachtige dochters gekregen. Ik was net begonnen met wielrennen besloot om bij Stichting Sport en Transplantatie (SET) te gaan. Op deze manier heb ik het gevoel dat ik toch meetel met de rest van de Nederlandse topsport. Daarnaast is het gewoon super om met andere getransplanteerde te sporten. Je deelt veel met elkaar, ook al heeft niet iedereen dezelfde orgaantransplantatie gehad.”

De wedstrijd
De wedstrijden verliepen dinsdag fantastisch. Eerst de 5 kilometer individuele tijdrit. Freek had zich daar goed op voorbereid en was enorm geconcentreerd. De spanning liep op, tezamen met de temperatuur. De wedstrijdplanning liep al uit voor de race begonnen was, en dit was even lastig, maar goed, in Spanje gaat alles rustig aan, dus gewoon rustig blijven en afwachten.

Met 4 Nederlanders achter elkaar ging men van start, met steeds een minuut tussenpauze. Bas vertrok als eerste en Freek als tweede. Doordat er collega’s al eerder gereden hadden kregen we nog de laatste tips over het parcours. Het asfalt is glad en kijk uit in de bochten. Het parcours bevatte 4 rotondes en haakse bochten dus lastig. Gelukkig lukte het Freek om toch hard door de bochten te gaan en ze goed te nemen. Ze moesten het parcours maar 1x rijden, dus gewoon volle gas gaan.

Over de Finish
“Toen ik over de finish kwam ben ik snel naar de kant gereden, mijn schoenen los geklikt van de fiets in in het gras gevallen. Ik had alles, maar dan ook echt alles gegeven en was helemaal op. Ik kreeg al snel te horen dat de gereden tijd erg snel was, maar goed we moesten afwachten wat de andere tijden waren. Na zo’n half uurtje waren alle rijders geweest en alle tijden bekend en kreeg ik van onze trainer te horen dat het zilver was. Ik was door het dolle heen.”

De teamrit
Daarna kwam de focus voor de team tijdrit. Vlak voor de spelen werden de definitieve teams gemaakt, en het team waar Freek deel van uit maakte, had nog nooit samen getraind. De eerste training samen was dus de dag voor de wedstrijd. Trainer, Niko Langendijk, wist dat de persoonlijke tijden redelijk dicht bij elkaar lagen en dat het qua tijd goed zat, maar nu nog de samenwerking tijdens de race. Een ding was duidelijk, alle drie de mannen hadden hetzelfde doel, gaan voor goud!

Goed gevoel
“De start was prima en we gingen vanaf de start volle bak fietsen. Het samenspel verliep super, en we vlogen, volgens de supporters, over het parcours. De teams starten allen zo’n drie minuten na elkaar. Wij waren niet als eerste vertrokken, echter wel als eerste binnen. Dit gaf al een goed gevoel.”

Trainer Niko is meteen in de jurytent gaan vragen hoe het ervoor stond en kreeg te horen dat Team Nederland 3 op dat moment “current leader” was in de algehele wedstrijd. Toch moesten er nog teams binnen komen die na hen gestart waren. De tijd bleef doortikken en na 10 minuten was duidelijk dat het team goud te pakken had.

Euforie
Freek sluit af: “Ik heb wel 10 keer gevraagd of het wel officieel was want geloven deed ik het nog niet. Uiteindelijk werd de uitslag bekend en hebben we met meer dan 30 seconden voorsprong op de nummer 2 het goud in handen. Wereldkampioen… dat is echt machtig mooi.”